Er zijn maar weinig verhalen zo surrealistisch als Alice In Wonderland, en zowel de film als de roman zijn meesterwerken, maar hoe goed zijn ze met elkaar te vergelijken?
Alice's avonturen in wonderland was een ongelooflijk stuk surrealistische literatuur, geschreven door Lewis Carroll in de laatste jaren van de 19theeuw. Sindsdien heeft het zijn status als een van de meest artistieke romans aller tijden behouden, met als resultaat allerlei hypnotiserend briljante kunst.
Terwijl Hollywood het concept de afgelopen jaren in handen kreeg en een aantal verontrustend slechte aanpassingen produceerde, was de originele Disney-film uit 1951 een visueel meesterwerk. Het was voornamelijk gebaseerd op Carroll's eerste boek (hoewel we binnenkort zullen zien hoe sommige ideeën uit zijn vervolg hun weg vinden), dus hebben we de verschillen tussen de twee versies bekeken.
10De executie van de Cheshire Cat
Een van de meest iconische beelden uit Alice in Wonderland is dat van de Cheshire Cat. Hij is een eigen leven gaan leiden in de media, heeft verschillende parodieën opgeroepen en allerlei avonturen beleefd. Zijn grootste avontuur kwam echter in de originele roman van Lewis Carroll. Tijdens het proces werd de Cheshire Cat publiekelijk geëxecuteerd, wat betekent dat alle personages van zijn bestaan wisten.
In de film lijkt hij alleen zichtbaar te zijn voor Alice. Betekent dit dat de films hem van een personage op zich namen in niets meer dan een verzinsel van Alice?
9Alice's zus
Het einde van Alice in Wonderland is een van de eerste echte ‘het was allemaal een droom’ tropen. In de film wordt Alice zo ver achtervolgd dat ze de slapende versie van zichzelf (heel meta) tegenkomt en wakker wordt met haar au pair die over haar heen staat. In het boek komt Alice uit haar droom tevoorschijn met de kaarten die in de bladeren boven haar hoofd veranderen (in het echt) en haar zus is bij haar. De twist komt wanneer haar zus onthult dat ze dezelfde droom had ...
8Het kaartspel
Het originele boek maakt duidelijk dat het kaartspel dat het koninkrijk van de koningin voorzit, allemaal Harten zijn. Sterker nog, ze legt een aantal behoorlijk zware straffen op als er een andere kleur dan Hearts wordt genoemd. Als zodanig zijn alle soldaten die Alice het zo moeilijk maken, harten. In de film bestaan ze uit het hele kaartspel en bieden ze een donkerzwart kleurenpalet om het rood van de harten te contrasteren.
7Tweedledee en Tweedledum
Twee van de meest memorabele personages uit de Alice in Wonderland universum zijn Tweedledum en Tweedledee, een paar zeer bizarre tweelingen. Deze twee worden pas geïntroduceerd in het vervolg van Carroll, naast een reeks bloemen die kunnen praten.
De Disney-film voegt echter zowel de tweeling als de pratende bloemen toe aan het universum van de gebeurtenissen in de eerste film. Het is best een geluk voor kijkers dat ze dat deden, want we hadden ze nooit anders gezien.
6Wortelen versus cakes
Alice in Wonderland zit vol hapklare etenswaren. ‘Eat Me’ en ‘Drink Me’ zijn zinnen die op de een of andere manier meer synoniem zijn geworden met de 19theeuwige roman dan het feitelijke concept van consumptie. Alice belandt in het huis van het Witte Konijn en moet kleiner worden om te ontsnappen, dus de films laten zien dat ze magische wortels uit zijn tuin eet. In de boeken wilde Carroll duidelijk dat de heldin zichzelf trakteerde op iets heerlijkers en ervoor koos om wat miniatuurtaartjes in zijn huis te verstoppen.
5De koning
De koning bleek veel zachtmoediger te zijn dan zijn gewelddadige, boze en gezaghebbende vrouw, en was uiteindelijk aardig aardig tegen de verwarde Alice. Het boek portretteerde hem echter in een heel ander licht.
Hij kwam niet zo kwaadaardig over als de Hartenkoningin, maar hij behandelde Alice niet bepaald met het respect dat je zou verwachten bij een bezoek aan een verwarrend droomrijk.
4Geen Mock Turtle
Het is een interessante naam, de Soepschildpad. Is hij een nepschildpad? Is hij een schildpad die graag mensen bespot? Wat hij ook is, we krijgen nooit een cartoonvisualisatie van hem te zien. Ondanks zijn aanwezigheid in het boek, verschijnt hij nooit in welke vorm dan ook in de film. Bovendien maken we nooit kennis met (of horen we zelfs geen melding van) de interessante karakters van de Gryphon of de Lobster Quadrille. Wat jammer.
3Het proces
Een van de grootste manieren waarop de film afwijkt van de verhaallijn van het boek, is het onderwerp van het proces. In de film neemt Alice haar aanstaande strafrechtelijke procedure niet echt serieus, bespot ze de gewelddadige koningin en probeert ze verward de situatie te begrijpen terwijl ze wordt berecht.
In het boek is Alice echter helemaal niet het onderwerp van het proces. Ze observeert gewoon terwijl de Cheshire Cat klaar is voor executie, en de Hartenboer is degene die daadwerkelijk wordt berecht.
tweeKruipende rups
Zoals elke film moet doen, is de aanpassing op het grote scherm van Alice in Wonderland moest vol zitten met een behoorlijk deel van de visuele spektakels. Nou, het zou altijd bijzonder begaafd zijn op die afdeling, met zo'n uitgestrekt landschap van kleurrijke, trippy en ronduit bizarre beelden om uit te tekenen. Toch besloten de filmmakers om de rups af te schilderen als een sierlijke vlinder, in plaats van gewoon weg te kruipen van Alice zoals hij doet in de roman.
1The Unbirthday Party
Als je naar binnen gaat Alice in Wonderland Als u enkele zeer duidelijke ideeën verwacht die zijn gebaseerd op logica en de menselijke ervaring, zult u zich ernstig vergissen. Een van de vreemdere concepten komt uit Door het kijkglas, en wat Alice daar vond ; het ‘Verjaardagsfeestje’.
Dit is wat de Mad Hatter, de March Hare en de Dormouse vieren in de film. Echter, in de eerste Alice in Wonderland boek, hebben ze eigenlijk een oneindig theekransje, omdat (een ander surrealistisch idee komt op) de Mad Hatter ruzie kreeg met de tijd zelf.