Boom Studios' Maw #2, van de feministische schrijfster Jude Ellison S. Doyle en A.L. Kaplan, gebruikt monstersymboliek om de nasleep van een trauma weer te geven.
Waarschuwing: bevat discussies over aanranding
In Boom Studio's ' Maal #2 , door Jude S. Doyle en A.L. Kaplan, worden gruwelijke monsterbeelden gebruikt om de mentale pijn weer te geven die volgt op een traumatische aanranding. In Maal #1 zagen de lezers de hoofdpersoon Marion na haar brute aanval in een diepe depressie en hopeloosheid verzinken. Het nieuwste nummer drijft Marion nog dieper in de wanhoop.
De Maw De serie begint met twee zussen, Marion en Wendy, die op weg zijn naar een vrouwenretraite op Angitia Island voor de kust van Virginia. Marion, die al aarzelt over de retraite, blijft niet lang na hun aankomst. Nadat ze stilletjes de retraitelocatie heeft verlaten, gaat ze naar een afgelegen bar. Een man begint een gesprek met haar en de lezers zien dat hij een witte pil in haar drankje stopt en haar drogert, zonder dat ze het weet. Ze blijft alleen achter in het gras, met haar kleren, die nu gescheurd zijn en aan haar lichaam hangen. Zonder de aanval ooit te laten zien, kunnen lezers hieruit afleiden dat ze seksueel is misbruikt. Na die gruwelijke dag probeert Marion gerechtigheid te krijgen, maar raakt ze gedesillusioneerd door het rechtssysteem omdat ze wordt gedemoniseerd en de betrokken mannen een verontrustend lichte straf krijgen. Marion draait rond en het verhaal verwijst naar iets, een soort wezen dat in haar roert.
Gerelateerd: 10 beste monsters in DC Comics, gerangschikt
Maal #2 , het tweede deel van deze horrorserie met vijf nummers, begint een week na haar aanval. Ze zijn allebei teruggekeerd naar de retraitelocatie. Marion is alleen in haar hut en worstelt nog steeds met haar emotionele pijn. Ze is gekleed in dezelfde met bloed besmeurde kleren als op de avond van haar mishandeling. Nadat Marion de wil heeft gekregen om haar hut te verlaten, vindt ze troost op een nabijgelegen strand. Ze trekt haar kleren uit en onthult stukjes van haar ondervoede, bleke en met littekens bedekte lichaam. Haar haar valt uit en ze is zichtbaar zwak. Twee mannen komen dichterbij en proberen haar spijkerbroek te stelen. Als ze boos wordt, beledigen de mannen haar en impliceren ze dat ze promiscue is. Marion, die mannen al weerzinwekkend vindt, wordt woedend. De volgende panelen krijgen een rode tint terwijl haar woede naar de oppervlakte borrelt en ze tegen hen schreeuwt dat ze bij haar weg moeten gaan. Terwijl ze dat doet, kromt haar rug, scheurt haar buik en spuit er bloed uit haar romp. Dan ontsnapt een klein reptiel uit haar lichaam.
De laatste twee panelen tonen een kleine alligator in een plas bloed onder haar. De alligator fungeert als symbool voor Marions trauma. Het symboliseert de opbouw van haar emoties als gevolg van haar mishandeling, de onrechtvaardige rechtszaak en de intimidatie door de mannen op het strand. De keuze van Doyle en Kaplan voor een alligator om de nasleep van een trauma weer te geven is uitstekend. In de Indiaanse cultuur vertegenwoordigen alligators overleving en genezing. Marion had zojuist een diep traumatische gebeurtenis meegemaakt; de alligator die haar lichaam verlaat markeert het begin van haar genezing en voorspelt het herstel van het personage van haar trauma.
Boom Studios' Maal #2 neemt lezers mee op een diepgaande blik op de nasleep van seksueel geweld en gebruikt krachtige symboliek om over een ongelooflijk moeilijk en pijnlijk onderwerp te spreken. Het einde van dit nummer geeft de lezers de hoop dat Marion zichzelf uiteindelijk weer zal vinden.
Volgende: Boom Studios', Walt Disney Studios onthullen 'Just Beyond' strippromokunst