'Cloud Atlas'-featurette: hoe zes verschillende verhalen samen één worden

Welke Film Te Zien?
 

Als je de ontzagwekkende zes minuten durende trailer hebt gezien van de Wachowski broers en zussen en Tom Tykwer's Wolkenatlas , dan heb je niet meer overtuigingskracht nodig dat deze film het label unieke kijkervaring verdient. Desalniettemin hebben we vandaag een nieuwe featurette met eerder ongezien materiaal uit de uiteindelijke film, beelden van achter de schermen en interviews met de cast die het project iets fels ophemelen.





Wolkenatlas is een bewerking van de roman van David Mitchell, die is samengesteld uit zes afzonderlijke verhaallijnen die verschillende genres beslaan (historisch, sociale satire, politieke thriller, Aziatische sci-fi) en speelt zich af in perioden variërend van de 19e eeuw tot een post-apocalyptische toekomst. De gebeurtenissen en acties van personages in elke verhaallijn een vlindereffect hebben op degenen die in een latere periode plaatsvinden, en zo de kloof ertussen overbruggen (tenminste in theorie).






De eerste reacties op Wolkenatlas (zoals je misschien had verwacht, gezien die beschrijving) zijn over de hele linie geweest. Sommigen zeggen dat de film weinig meer biedt dan filosoferen over de aard van het menselijk bestaan ​​en veel visueel indrukwekkend, maar emotioneel hol spektakel; terwijl anderen de enorme reikwijdte en reikwijdte van de procedure bewonderen, met het argument dat de gebreken niet substantieel zijn en geen afbreuk doen aan het fijne technische vakmanschap (in termen van regie, uitvoeringen, cinematografie, enz.).



Weinig mensen - in feite vrijwel niemand - beweren dat de film het bekijken niet waard is, en de meesten zijn het erover eens dat dit een film is die praktisch eisen om gezien te worden (als het maar zo is dat je kunt deelnemen aan het grotere debat). De nieuwe featurette voegt alleen maar meer brandstof toe aan dat vuur, omdat het plaagt hoe alle zes afzonderlijke verhalen samenkomen om één overkoepelend verhaal te vormen - maar uiteraard zonder al te veel concrete details te morsen.

Nu, voor degenen die net afstemmen (en zich afvragen waarom castleden als Tom Hanks, Halle Berry, Hugh Grant en Susan Sarandon elk zes verschillende personages spelen), een van de suggesties in zowel Mitchell's Wolkenatlas roman en de film is dat personages zijn dezelfde zielen die het leven opnieuw beleven door de geschiedenis heen, als mensen van verschillend ras en geslacht. Zo speelt Hugo Weaving bijvoorbeeld een dominante vrouwelijke verpleegster in de ene verhaallijn, evenals een verfijnde Engelse aristocraat in een andere.






Of die aanpak zo gek is dat het werkt (of juist niet) kun je zelf bepalen door uit te checken Wolkenatlas wanneer het regelmatig raakt en IMAX-theaters op 26 oktober 2012.



-






Bron: Yahoo! Films