De klokkenluider van de Notre Dame was oorspronkelijk een boek van Victor Hugo, en de gelijknamige Disney-film bracht grote veranderingen aan in de versie van het verhaal.
Hoewel het beroemdste werk van de Franse romanschrijver Victor Hugo misschien wel is De ongelukkigen , De klokkenluider van de Notre Dame kwam op de eerste plaats en is nog steeds populair. Disney's 1996-versie van Hugo's De klokkenluider van de Notre Dame is meer een aanpassing van eerdere aanpassingen dan een herwerking van het boek. Verschillende elementen uit eerdere films, zoals Esmeralda die eigenlijk een zigeuner is in tegenstelling tot een ontvoerd Frans meisje, werden zowel in de Disney-versie als in andere films gebruikt.
Het is echter nog steeds de moeite waard om de film met de roman te vergelijken, ondanks de tijdsduur tussen beide. Daarom zijn hier de tien grootste veranderingen ten opzichte van Victor Hugo's De klokkenluider van de Notre Dame naar de Disney-film met dezelfde naam.
10Frollo is een priester, geen rechter
In de roman is Claude Frollo de aartsdiaken van de Notre Dame en neemt hij Quasimodo op terwijl hij ook voor zijn jongere broer Jehan zorgt. Zijn interesse in alchemie heeft hem vervreemd van de inwoners van Parijs, en hoewel hij probeert een goed mens te zijn, maakt zijn wellust naar Esmeralda hem tot de tegenstander van de roman. In de film is hij rechter en vanaf het begin gevestigd als een slechte man.
9Quasimodo is de hoofdrolspeler
In de roman is Pierre Gringoire de hoofdrolspeler, een auteur die Hugo vervangt, aangezien hij een worstelende dichter en toneelschrijver is. Gringoire raakt verstrikt in het midden van de dingen wanneer hij het Hof van Wonderen vindt en met Esmeralda moet trouwen om zijn eigen dood te voorkomen. In de Disney-film is Quasimodo de hoofdrolspeler en bestaat Gringoire niet. Quasimodo's wens is om de wereld in te gaan en erdoor geaccepteerd te worden.
8Esmeralda en Phoebus eindigen samen
Phoebus is een wellustige, vreselijke persoon in de roman, terwijl hij in de film een heroïsche, vriendelijke man is. De film is veel meer een traditioneel liefdesverhaal dan de roman. Hoewel Esmeralda verliefd is op Phoebus in zowel de roman als de film, is zijn reactie in elk verschillend, gezien zijn karakter.
In de film overleven de twee allebei en eindigen ze samen. In de roman redt Phoebus haar niet en trouwt hij met zijn verloofde Fleur-de-Lys.
7Esmeralda is echt een zigeuner
De roman heeft een uitgebreid subplot over een Franse vrouw die wegkwijnt in een cel die ze zelf heeft gemaakt omdat ze haar dochter heeft verloren. Het blijkt dat haar dochter Esmeralda is, geboren Agnes, die door de zigeuners werd gestolen in ruil voor Quasimodo. De film van Disney laat dit volledig achterwege en Esmeralda is van geboorte een zigeuner. Ze pleit voor haar volk in het ontroerende nummer 'God Help the Outcasts'.
6De waterspuwers komen tot leven
In de roman is Quasimodo halfdoof en blind voor de klokken en heeft niemand om in vertrouwen te nemen. Hij is intens loyaal aan Frollo omdat hij hem als kind in huis heeft genomen. In de film is hij gewoon fysiek misvormd, en hij neemt de waterspuwers in vertrouwen die ook in de klokkentoren wonen. Hoewel hij Frollo dankbaar is dat hij hem in huis heeft genomen, is hij slim genoeg om te beseffen dat Frollo hem misbruikt en vecht hij om uit die relatie te breken.
5'Het boek zal het gebouw doden'
Victor Hugo's belangrijkste boodschap en doel worden door Claude Frollo verwoord, ongeveer halverwege de roman in de zinnen: 'Het boek zal het gebouw doden.' In wezen schreef Hugo in een tijd dat de Notre Dame-kathedraal niet zo vereerd werd als nu, en probeerde het te redden door middel van kunst. Zijn verklaring is dat de nieuwe vorm van de roman de interesse van mensen in architectuur zou doden.
De Disney-aanpassing laat dit punt volledig vallen, en de focus is de vraag: 'Wie is het monster en wie is de man?', die in plaats daarvan kijkt naar Frollo's interne monster, en Quasimodo's goedheid ondanks zijn misvorming.
4De meeste personages overleven
Hugo's verhaal is een duister boek waarin de meeste personages sterven: Esmeralda, Quasimodo, Frollo. Phoebus en Gringoire overleven allebei, maar hebben geen bijzonder gelukkig einde. Phoebus trouwt ongelukkig met zijn verloofde Fleur-de-Lys, terwijl Gringoire wegrent met de geit Djali. (Die Disney niet heeft gemaakt; ze is allemaal van Victor Hugo.) In de film sterft de antagonist, Frollo, door in het vuur te vallen, maar niemand sterft. Uiteindelijk zijn Esmeralda en Phoebus samen en wordt Quasimodo geaccepteerd door de mensen van de stad.
3Grote en kleine karakters gecondenseerd
In zowel de film als het boek is Clopin de leider van de zigeuners en speelt hij een kleine rol. In de roman heeft Frollo ook een jongere broer Jehan, een universiteitsstudent die zijn geld liever aan andere dingen besteedt. Samen met Jehan heeft de roman tal van andere kleine personages die een rol spelen in subplots of kleine delen van het hoofdperceel. De film verdicht zijn personages, waarbij één personage meerdere rollen krijgt in het proces.
tweePhoebus Rallies Parijs
In de roman verzamelt Clopin de inwoners van Parijs, terwijl in de film Phoebus degene is die het doet. Deze actie helpt Phoebus om heldhaftiger te lijken en houdt de focus op hem als hoofdpersoon. Phoebus die Parijs verzamelt, maakt ook duidelijk dat hij tegen Frollo is, de antagonist van de film. De roman heeft veel meer personages, en Phoebus is daar niet zo'n goed mens.
1Esmeralda wordt opgehangen
In de roman wordt Esmeralda opgehangen, terwijl ze in de film Frollo kiest of op de brandstapel wordt verbrand. Hierdoor heeft Frollo zijn sfeervolle slechterik met vuur, waardoor duidelijk wordt dat hij de antagonist is. Esmeralda is meer uitdagend in de film, terwijl ze in de roman ook net herenigd is met haar moeder, waardoor haar einde nog tragischer wordt.